عمي إبراهيم
********
الاسم كان عمى ابراهيم
المهنه كان فلاح قديم
الشهره كان طيب كريم
القلب صافى زى النسيم
تسمع كلامه ديما حكيم
يكره يخالط مجلس حريم
ماشي في طريقه دايما سليم
اوعي وحاذر شر الحليم
دايما يسامح لو حد هان
مشهور بطبعه بين الجيران
زابط معاده ويا الاذان
قلبه كبير مليان حنان
جوه المصلي هو الامام
وجه منور بالابتسام
حابس لسانه بين الليجام
يسكت كتير من غير كلام
هو المعلم من غير علام
حافظ لسيرة خير الانام
محمد نبينا عليه السلام
ع الفطرة كان حتي الممات
لاعمره هرج ولاعمره راوغ
ولا عمره ماطل فى خد وهات
تسمع كلامه تعرف مامه
تنظر فى عينه تقرأ حاجات
يفرك فى ايده ديما خجول
إن شفت خجله فاق البنات
الدنيا عنده ديما بسيطه
كل الحكاوى فى الذكريات
عايش فى حاله سلطان زمانه
يهرب ................ ويبعد
عن أى شبهه أو مشكلات
لا له فى سهره ولا أعده حمره
ولا شيشه يشرب ولا كبسولات
لا له فى كانى ولا له فى مانى
وان مره فكر يسرح ساعات
وان قلت مالك يخطر فى بالك
يبدأ يعيد كل اللى فات
قدام عينيه في كل حته
قاعد مربع وسط الاحبه
عايز أقوله مين اللي مات
احنا اللي مُتنا وماتت حجات
احنا ضحايا زمن السكات
احنا الحجاره احنا الجماد
عمى ابراهيم طيب كريم
القلب صافى زى النسيم
*****
بقلم / طه ابراهيم
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق